XVIII თავი

ვიწრო ქვის ტერასა ხევს გადაჰყურებდა. შორს ხრიოკი, მიტოვებული კლდეები ყვითლად ბრწყინავდა, უზარმაზარი ქვები ერთიმეორეზე მიხერგილიყო. ხევის პირზე ოთხკუთხა უბრალო ქოხები ახლო-ახლო ჩაემწკრივებინათ. მათი ბანები ეზოებს წააგავდა. ქვემოთ მდინარე მიექანებოდა. კლდეზე, ქვა-ღორღში ვიწრო ბილიკი ჩადიოდა, და სადღაც უფსკრულში იკარგებოდა. ასეთი იყო აული - მთის სოფელი დაღესტანში.

ოთახი მუქი სქელი ჭილობით იყო ჩამობურული და ამიტომაც ბნელოდა. ვიწრო სახურავის შვერილი ორ სვეტზე იყო...