IV თავი

ზეინალ აღა უბრალო გლეხი იყო სოფელ ბინიგადიდან. მშრალი ქვიშიანი სანაპიროს რაღაც ნაწილი ეკუთვნოდა. იმდენი თხარა, ვიდრე მიწიდან ნავთობმა არ ამოხეთქა. მას მერე გამდიდრდა, მაგრამ, რაც უფრო მდიდრდებოდა, უფრო მეტს ფიქრობდა. იცოდა, რომ ბედნიერებას სასჯელიც მოჰყვებოდა და, თითქოს ამ სასჯელის მოლოდინშიაო, განუწყვეტლივ აშენებდა მეჩეთებს, საავადმყოფოებს, ციხეებს, მექაში ლოცულობდა, ბავშვთა თავშესაფარიც ააშენა. მაგრამ უბედურებამ მაინც არ დააყოვნა.

თვრამეტი წლის ცოლი,...