* * * (იქით ველია)
იქით
ველია,
აქეთ ბუნება.
ერთი თვე ჩემთვის
საუკუნეა.
მზიან
ამინდის
მიმოდის რიგი.
თვალი არ მიდის
ამ ეზოს იქით.
დახუთულია
ისევ ჰაერი.
და აქ ხალხია
ნაირ-ნაირი.
მზე
გაერია
იმ შუქის ციმციმს
ყრუ ჰაერია
და სუნთქვა მიმძიმს.
მინდა
ვტიროდე,
მომდევს გულები.
და ამ პირობებს
ვერ ვეგუები.
დარდი
ცრემლს აშრობს
და...
