* * * (ახლაც მახსოვს ზოზია)
ახლაც
მახსოვს ზოზია,
მისი თეთრი სავანე.
აქ რვა კვიპაროსია
და თერთმეტი სამარე.
მაღლა
ვიღაც კაცია,
უფრო ტკივილს განვიცდი.
ახლო დგას აკაცია,
ეს რა ხეა - არ ვიცი.
სევდა
მიყვარს და იგი
ჩემთვის მხოლოდ გულია.
მავთულია და იქით
გასვლა აკრძალულია.
ახლაც
მახსოვს ზოზია,
მისი თეთრი სავანე.
აქ რვა კვიპაროსია
და თერთმეტი...
