თავი მეთოთხმეტე
- საითკე გინდა წასვლა, თავაღმ თუ თავქვე? - მეკითხება ჯურხა და გაღმა მთებს გასცქერის.
- ქვეით, ჯურხა, მხოლოდ ქვეით.
- რაი გინდა მურდალ ქვეყანაჩი?
- თეთრი საყელო უნდა გავიკეთო, ჯურხა, თეთრი. - ღიმილით ვუპასუხე. - გესმის, რაც გითხარი?
- მესმის, რაით არ მესმის! ერთხელ მეც მქონდა თეთრი საყელო.
- მერმე, რად მოიხსენი?
- იმად, რო თეთრი საყელო ჩვენთვი არ ას მაგონილი. მეც მქვანა საყელო, მაგრამ კინაღ დამახჩო და...
