ნაგავსაყრელი

მე უდაბური ადგილი ვარ,
სოფლის კიდე ვარ,
დიდი ქალაქის
ბილწი ვნების შემომრაგავი,
სადაც ყოველდღე კი მოდიან,
მაგრამ იმიტომ,
რომ მხოლოდ გულზე დამაცალონ
ქვეყნის ნაგავი.

შემხედავთ,
უხმოდ გამეცლებით,
ცერად მიყურებთ:
ვარ საუცხოოდ
პირმოკრული
სიმყრალის ზორტით;
თუმცა ყელამდე
მავსებს ჭუჭყი,
მე შემიძლია,
ჩემი თავიდან ამოვხეთქო
ალუბლის...